rolling, rolling, rolling

Visualiserend vermogen is noodzakelijk voor het volgende.
Stel u voor. Vrouw met rollator bij de kassa bij de Appie. Erachter dé boodschappenkar. Instructies worden geschreeuwd naar man. Alles moet in de juiste volgorde.
Man zonder rollator. O nee, toch wel een rollator. Achter de mandjes geparkeerd.
Achter die man weer een vrouw met een rollator. Een duidelijk geval van bumper kleven met rollator. Maar ze moest weer achteruit. Man wilde weer bij zijn rollator. Die moest wel mee.
Gemopper. Bumperklevers houden niet van achteruit. Vijf pogingen om de rollator van man tussen man en rollator van bumperkleefster te manoeuvreren. Vervolgens kon deze man de boodschappen van de tweede, voor zo ver bekend hem totaal onbekende vrouw, ook op de band leggen. Het was te zwaar. Bumperklever die klaar was met kleven zodra het stel voor haar weg was. Nu had ze opeens alle tijd van de wereld. Praatje met de caissière. Pasjes die niet gevonden worden. Vragen over kortingen. Bladiebladiebla.
Ik stond daar weer achter. Dat er geen nieuwsflits is geweest dat er drie bejaarden zijn neer gemaaid door een volle boodschappenkar van een juf die niet alleen de dag na Hemelvaartsdag in de buurtsuper wil doorbrengen, is eigenlijk een wonder.
Ik heb wel eens gedacht ‘als ik het onderwijs echt zat ben, ga ik gewoon achter de kassa’. Ik kom daar nu op terug. Zo lang er rollators naar binnen mogen dan.